Blue on Sail 2 – 2026

Υπάρχουν ταξίδια που μετριούνται σε ναυτικά μίλια και ταξίδια που μετριούνται σε χαμόγελα, στιγμές, και ανθρώπους…

Το Blue on Sail 2 ήταν ακριβώς αυτό.

Για τρεις ημέρες, το Ιόνιο έγινε το σπίτι μας. Διαφορετικές ηλικίες, καταγωγή, βιώματα, μα κοινό σημείο αναφοράς ο διαβήτης. Επιβιβαστήκαμε στα σκάφη και μέσα σε λίγες ημέρες, οι άγνωστοι γίναμε γνωστοί…φίλοι… οικογένεια!

Από την Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας (το κρυφό στολίδι του Ιονίου) μέχρι τα ξεχασμένα και πανέμορφα νησιά του Καλάμου, του Μεγανησίου και τελικά τη μυθική Ιθάκη και την αρχόντισσα Λευκάδα, η θάλασσα μας χάρισε εικόνες μοναδικής ομορφιάς. Όμως οι πιο δυνατές εικόνες δεν ήταν τα καταγάλανα νερά, τα ηλιοβασιλέματα και τα γραφικά λιμάνια. Ήμασταν εμείς. Ήταν οι συζητήσεις μας στο κατάστρωμα αργά το βράδυ. Ήταν οι ιστορίες που μοιραστήκαμε για τις δυσκολίες, τις νίκες, τους φόβους και τις ελπίδες μας. Ήταν η αίσθηση ότι, βρεθήκαμε ανάμεσα σε ανθρώπους που καταλαβαίνουμε πραγματικά ο ένας τον άλλο.

Το ταξίδι μας ξεκίνησε από την Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας και αφού ανοίξαμε πανιά ξεκινήσαμε για το Μεγανήσι!

Ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα είχαν τα εκπαιδευτικά workshops, που απέδειξαν ότι η γνώση είναι δύναμη.

Ο εκπρόσωπος και εκπαιδευτής της MiniMed, κ. Ιωάννης Γαβριατόπουλος, ξεκίνησε με ένα workshop για τις αντλίες ινσουλίνης, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ενημερωθούμε, να λύσουμε απορίες και να ανταλλάξουμε εμπειρίες γύρω από τις σύγχρονες θεραπευτικές τεχνολογίες.

Αμέσως μετά ξεκίνησε από το Νικόλα και τη Ροδούλα το πρώτο τους εργαστήριο: “break the ice with fruits” . Στόχος του ήταν η γνωριμία και δημιουργία θετικού κλίματος στην ομάδα. Όλοι μας «μεταμορφωθήκαμε» σε ένα φρούτο που ξεκινούσε από το πρώτο αρχικό γράμμα του ονόματός μας! Ένα διασκεδαστικό ice-breaker που βοήθησε τους συμμετέχοντες να θυμούνται ευκολότερα τα ονόματα των υπόλοιπων μελών της ομάδας και να αισθανθούν πιο άνετα μεταξύ τους. Και σίγουρα θυμόμαστε όλοι ακόμα το νεκταρίνι, το σύκο, τη ντομάτα αλλά και το εξωτικό φρούτο της παρέας!

Και αφού ανοίξαμε πανιά και αρχίσαμε να μαθαίνουμε τα βασικά για τη ζωή πάνω στο σκάφος, περάσαμε από τον καταπράσινο Κάλαμο για μια γρήγορη βουτιά!

Η άφιξή μας στα Σπήλια Μεγανησίου λίγο αργότερα σημαδεύτηκε από το μάθημα της Yoga.

Στη γραφική παραλία Ρόκα Σπαρτοχωρίου η Yoga expert Karen Bennett, προσφέρθηκε να μας χαρίσει ένα ολοκληρωμένο μάθημα χαλάρωσης, συγκέντρωσης, σωματικής και πνευματικής ευεξίας και διανόησης. Σε ευχαριστούμε θερμά Karen όλοι μας λατρέψαμε το χρόνο αυτό μαζί σου. Ευχαριστούμε για άλλη μια χρονιά την εταιρεία Trident Boats και την Έλενα που αφιλοκερδώς προσφέρθηκαν για τη μεταφορά της Karen από το Νυδρί προς το Μεγανήσι για το yoga class και την επιστροφή της στη Λευκάδα.

Ακολούθησε γεύμα στο γνωστό μας Porto Spilia (από την περσινή μας επίσκεψη) εστιατόριο. Οι κύριοι Πάνος και Μπάμπης Κονιδάρης μας περιποιήθηκαν με το παραπάνω για ακόμη μια φορά.

Ακολούθησε χαλάρωση και βόλτα στο γειτονικό χωριό Βαθύ, ώσπου να νυχτώσει!

Τη δεύτερη μέρα ξεκινήσαμε νωρίς για το νησί του Οδυσσέα, για την Ιθάκη.

Ανοίξαμε ξανά πανιά και αφού χαιρετίσαμε και ταΐσαμε τα άγρια γουρουνάκια της νήσου Άτοκος, βάλαμε πλώρη για την Ιθάκη.

Και εφόσον δέσαμε με ασφάλεια στον πρώτο σταθμό μας στην Ιθάκη, στο Κιόνι, καθίσαμε για φαγητό και μια μικρή επίσκεψη στο πανέμορφο, γραφικό και φιλόξενο χωριό.

Το δεύτερο “taboo” πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της δεύτερης ημέρας, με στόχο την αντιμετώπιση στερεοτύπων και μείωση του στίγματος γύρω από τον διαβήτη. Μέσα από συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, εξετάσαμε πώς οι συσκευές διαχείρισης του διαβήτη, όπως οι αισθητήρες γλυκόζης και οι αντλίες ινσουλίνης, γίνονται συχνά αντικείμενο αρνητικής συζήτησης ή στερεοτύπων. Η ομάδα διερεύνησε τρόπους με τους οποίους αυτές οι συσκευές μπορούν να αντιμετωπίζονται ως σύμβολα αυτό-φροντίδας, δύναμης και ενδυνάμωσης αντί ως πηγή στιγματισμού.

Το τρίτο “Diabetes Self–Management Lab” ουσιαστικά λάμβανε χώρα καθημερινά με τη συμμετοχή όλων των ατόμων με ΣΔ1 καθώς ο στόχος ήταν η ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων αυτοδιαχείρισης του διαβήτη και βελτίωση της κατανόησης των δεδομένων γλυκόζης. Το εργαστήριο αυτό είχε σκοπό την εστίαση των συμμετεχόντων στην καθημερινή διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη, συμπεριλαμβανομένης της εκτίμησης υδατανθράκων και θερμίδων, της παρακολούθησης των επιπέδων γλυκόζης και της ερμηνείας των δεδομένων από αισθητήρες και μετρήσεις. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων πραγματοποιούνταν τακτικές ταυτόχρονες μετρήσεις και συζητήσεις σχετικά με τις μεταβολές της γλυκόζης, ώστε οι συμμετέχοντες να κατανοήσουν καλύτερα την επίδραση της διατροφής, της άσκησης και των καθημερινών συνηθειών στον γλυκαιμικό έλεγχο.

Το εργαστήριο πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη δύο ιατρών, εκ των οποίων ο ένας (ο Νικόλας) είναι άτομο που ζει με σακχαρώδη διαβήτη. Ο συνδυασμός της επιστημονικής γνώσης και της προσωπικής εμπειρίας προσφέρει μια πιο ολοκληρωμένη και πρακτική προσέγγιση, διευκολύνοντας την κατανόηση πραγματικών προκλήσεων και λύσεων στην καθημερινή διαχείριση του διαβήτη. Παράλληλα, οι συμμετέχοντες αντάλλαξαν εμπειρίες και πρακτικές συμβουλές, ενισχύοντας την αλληλοϋποστήριξη και την αυτοπεποίθησή τους στη λήψη αποφάσεων για την υγεία τους.

Αναχώρηση για τη χώρα της Ιθάκης!

Βόλτα στο πανέμορφο Βαθύ και το βράδυ γεύμα.

Πριν την ξεκούραση πραγματοποιήθηκε το τέταρτο “story exchange” εργαστήριό μας, το τελευταίο βράδυ. Στόχος εδώ ήταν η ανάπτυξη ενσυναίσθησης και βαθύτερης κατανόησης των εμπειριών των ατόμων με διαβήτη.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε ζευγάρια τυχαία και μοιράστηκαν προσωπικές εμπειρίες που συνδέονταν με θετικά ή αρνητικά συναισθήματα σχετικά με τον διαβήτη. Στη συνέχεια, κάθε άτομο παρουσίασε την ιστορία του συνομιλητή του σε πρώτο πρόσωπο σε όλους τους συμμετέχοντες, σαν να ήταν δική του. Η δραστηριότητα ενίσχυσε την ενεργητική ακρόαση, την ενσυναίσθηση και την κατανόηση διαφορετικών οπτικών μέσα στην κοινότητα του διαβήτη (έπεσε αρκετό λυτρωτικό κλάμα εδώ!)

Η δράση αυτή ανέδειξε ότι πολλές από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με διαβήτη είναι κοινές. Μέσα από την ανταλλαγή εμπειριών, οι συμμετέχοντες συνειδητοποίησαν ότι δυσκολίες που μπορεί να φαίνονται προσωπικές ή ανυπέρβλητες έχουν συχνά ήδη αντιμετωπιστεί από άλλους ανθρώπους. Η ανοιχτή συζήτηση, η αλληλοϋποστήριξη και η ανταλλαγή πρακτικών λύσεων συνέβαλαν στην ενδυνάμωση των συμμετεχόντων και στην καλλιέργεια του αισθήματος ότι κανείς δεν είναι μόνος στη διαχείριση του διαβήτη.

Ο Νικόλας Ευριπίδου, MD (Ειδικευόμενος Εσωτερικής Παθολογίας, Β’ Παθολογική Κλινική, ΠΓΝ Ιωαννίνων, αντιπρόεδρος ΠΕΝΔΙ, μέλος YOURAH Network και Young Advocacy Committee του IDF EUROPE και ερευνητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που ζει με διαβήτη τύπου 1 τα τελευταία 10 χρόνια) και η Παπαδοπούλου Ροδούλα, MD, Junior Doctor Cyprus πραγματοποίησαν τα ξεχωριστά αυτά Workshops.

Η τρίτη ημέρα ξεκίνησε με πολλές απαιτήσεις καθώς μεταφερθήκαμε στο χωριό Περαχώρι ώστε να κάνουμε ένα περίπατο γύρω από την πρωτεύουσα του νησιού και να οδηγηθούμε από τα βήματα του μυθικού Οδυσσέα.

Η διαδρομή μας ήταν από το Περαχωρι στην Παλαιόχωρα και ξανά πίσω στο Βαθύ. Συναντήσαμε διάφορα φυτά όπως (αλιφασκια ή κ αλλιώς φασκόμηλο, άνηθο και κουμαριές). Η Παλαιόχωρα, σήμερα ερειπωμένη, ήταν ο ένας από τους τρεις πρώτους οικισμούς της Ιθάκης και μαρτυρείται μαζί με την Ανωγή και την Εξωγή από το 1548 (περίοδος της Ενετικής Κυριαρχίας της Ιθάκης). Η Παλαιόχωρα ήταν η παλιά πρωτεύουσα («χώρα») της Ιθάκης, πριν αυτή μεταφερθεί στο παραθαλάσσιο Βαθύ. Κατά μήκος του μονοπατιού θεσπίζουν κτίσματα με το χαρακτηριστικό ότι όλα τα παράθυρα τον σπιτιών κοιτούν προς το βουνό κ όχι προς την θάλασσα, όπου είναι κ η θέα (λόγο τον συχνών επιδρομών που γινόντουσαν από πειρατές ,με αυτή την τεχνική δεν έβλεπαν ότι υπάρχει οικισμός εκεί κ δεν γινόταν γινόντουσαν λεηλασίες! Στον διαβα μας συναντήσαμε το παλαιό εκκλησάκι του αγίου Ιωάννη του θεολόγου με το πέτρινο καμπαναριό και τις θαυμάσιες αγιογραφίες (τοιχογραφίες).

Στο εσωτερικό του επίσης διακρίνονται ανοίγματα (τρύπες) στους τοίχους όπου βοηθούσαν στην μεταφορά του ήχου κατά την διάρκεια της λειτουργίας μιας κ δεν υπήρχαν ηχεία κ μικρόφωνα εκείνη την εποχή. Ύστερα συναντήσαμε δύο αλώνια μιας κ η περιοχή ήταν καλλιεργήσιμη ! Η Ιθάκη καλλιεργούσε σταφίδα, σιτάρι όπως και χαρούπι !
Και τέλος φτάσαμε στο σπήλαιο τον νυμφών! Αυτό ταυτίζεται με το ομηρικό Σπήλαιο των Νυμφών καθώς τα ευρήματα της αρχαιολογικής έρευνας πείθουν ότι εδώ υπήρξε λατρεία των Νυμφών. Επιπλέον, το σχήμα και η θέση του σπηλαίου συμφωνούν με την περιγραφή της στη ραψωδία Ν της Οδύσσειας. Το σπήλαιο των Νυμφών βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μ. πάνω από τον όρμο Δεξά (το ομηρικό λιμάνι του Φόρκυνα), όπου άφησαν οι Φαίακες κοιμισμένο τον Οδυσσέα. Στη συνέχεια ο ήρωας έκρυψε στο σπήλαιο των Νυμφών τα δώρα του βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοου. Το σπήλαιο δυστυχώς όμως δεν είναι προσβάσιμο στο κοινό!
Από εκεί πήραμε τον δρόμο της επιστροφής μέσα από ένα υπέροχο δασάκι που βλέπει θέα στο λιμάνι.
Συνολική απόσταση μονοπατιού 5 χιλιόμετρα και χρόνος που χρειάστηκε για εμάς περίπου 2 ώρες!

Σύντομο γεύμα και ανεφοδιασμός για να ξεκινήσει η αναχώρησή μας από το μυθικό νησί της Ιθάκης πίσω προς το νησί της αρχόντισας Λευκάδας.

Ανοίξαμε πανιά λοιπόν και βάλαμε πλώρη για τα Σύβοτα Λευκάδας.

Εκεί μας περίμεναν στο εστιατόριο των 12 Θεών (12 Gods) ώστε να νιώσουμε τη φιλοξενία των ντόπιων και να γευτούμε άλλη μια φορά τα φρούτα της θάλασσας που τόσο λατρέψαμε αυτές τις ημέρες.

Βρήκαμε και χρόνο ώστε η εκπρόσωπος της Menarini Diagnostics, κα Κωνσταντακάκη, μέσα από διαδικτυακό workshop για τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) να μας προσφέρει πολύτιμη ενημέρωση και πρακτικές γνώσεις για την καθημερινή διαχείριση του διαβήτη.

Και πλέον ήρθε η ώρα της τελικής επιστροφής στη βάση μας, στην Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας.

Κάθε στάση ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Η ηρεμία της yoga στο Μεγανήσι, οι βόλτες στην Ιθάκη, η πεζοπορία στο Περαχώρι με θέα που έκοβε την ανάσα, τα γέλια στα γεύματα, οι στιγμές ξεκούρασης κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. Όλα συνέθεσαν ένα παζλ αναμνήσεων που θα μείνει χαραγμένο στις καρδιές μας.

Θα δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό και βίντεο από αυτό το υπέροχο τριήμερο. Ωστόσο η μεγαλύτερη αξία αυτού του ταξιδιού δεν αποτυπώνεται σε ένα κλικ.

Βρίσκεται στη στιγμή που κάποιος από εμάς είπε «κι εγώ το έχω περάσει αυτό». Στο βλέμμα κατανόησης όταν δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Στην αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος. Στη δύναμη που γεννιέται όταν άνθρωποι με κοινές προκλήσεις συναντιούνται και μοιράζονται το ταξίδι.

Για τρεις ημέρες, ο διαβήτης δεν ήταν το επίκεντρο. Ήταν απλώς ένα κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα σε ανθρώπους που απέδειξαν ότι η ζωή δεν ορίζεται από μια διάγνωση αλλά σε αυτές τις εμπειρίες που ο καθένας μας επιλέγει για τη ζωή του.

Αυτό το ταξίδι ολοκληρώθηκε.

Συνολικά διανύσαμε 82,68 ναυτικά μίλια με τη βοήθεια των καπετάνιων μας, των Skipper που οδηγούσαν τα δυο σκάφη μας και μύησαν στην ιστιοπλοΐα. Ευχαριστούμε Tom Bremmer, Γιώργο, Πέτρο και Βασίλη για τις υπέροχες γνώσεις και εμπειρίες που μοιραστήκατε μαζί μας και κυρίως για την ασφάλεια που μας προσφέρατε.

Οι φιλίες που δημιουργήθηκαν, οι εικόνες που γέμισαν τις ψυχές μας και το μήνυμα της ενότητας και της αισιοδοξίας που μεταφέραμε, θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν…

Η Ελληνική Ομοσπονδία για τον Διαβήτη ευχαριστεί από καρδιάς όλους όσοι πίστεψαν σε αυτή τη δράση και συνέβαλαν στην πραγματοποίησή της. Τις εταιρείες που στήριξαν τη δράση μας με τις χορηγίες τους και συγκεκριμένα τον Μέγα Χορηγό μας, την εταιρεία MG Yachts, το Χρυσό Χορηγό μας, την εταιρεία Minimed, το Χάλκινο Χορηγό μας, την εταιρεία Menarini Diagnostics καθώς και τους υποστηρικτές της δράσης, τις εταιρείες Tefas Group και Ascensia Diabetes Care. Χωρίς τη δική σας συμβολή, τίποτα δεν θα ήταν εφικτό.

Ευχαριστούμε θερμά τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού του ΥΠΑΙΘΑ που πίστεψε στο όραμά μας και πιστοποίησε την Ελληνική Ομοσπονδία Διαβήτη ως φορέα Αθλητικού Τουρισμού και Δραστηριοτήτων Αθλητικής Αναψυχής, θέτοντας τη δράση υπό την αιγίδα της. Όλοι εμείς, μαζί, προσπαθούμε να αποδείξουμε πως ο αθλητισμός, η εκπαίδευση και η συνεργασία μπορούν να δημιουργήσουν εμπειρίες που εμπνέουν, ενδυναμώνουν και φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά και πως ο διαβήτης δεν πρέπει να (περι)-ορίζει τη ζωή μας.

Και να θυμάστε… το σημαντικότερο λιμάνι δεν είναι ο προορισμός. Είναι οι άνθρωποι που συναντάς στο ταξίδι. Ζωή, Ευδοκία, Αναστασία, Άντζελα, Νεφέλη, Ροδούλα, Μιρέλια, Γεωργία, Σοφία, Νικόλα, Γιώργο, Αναστάση, Πέτρο Μ., Γιάννη, Σπύρο, Γιώργο, Πέτρο Σ., Tom, Βασίλη … εις το επανιδείν! Σας ευχαριστούμε όλους για τη συμμετοχή σας!!!