Η πρόσβαση στα Συστήματα Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης (CGM) πρέπει να βασίζεται στην κλινική ανάγκη
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας. Η συνεχής αύξηση του αριθμού των ατόμων που ζουν με τη νόσο, σε συνδυασμό με τη διαρκώς αυξανόμενη επιβάρυνση από τις καρδιαγγειακές και νεφρικές επιπλοκές, επιβάλλει πολιτικές που επενδύουν στην πρόληψη, στην έγκαιρη παρέμβαση και στην αξιοποίηση των σύγχρονων θεραπευτικών και τεχνολογικών εργαλείων.
Η Ελληνική Ομοσπονδία για τον Διαβήτη (ΕΛΟΔΙ) ως μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη και της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, χαιρετίζει κάθε πρωτοβουλία που διευρύνει την πρόσβαση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη στις σύγχρονες τεχνολογίες διαχείρισης της νόσου. Η αξιοποίηση των Συστημάτων Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης (Continuous Glucose Monitoring – CGM) αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης θεραπευτικής αντιμετώπισης, με τεκμηριωμένα οφέλη στη βελτίωση της γλυκαιμικής ρύθμισης, στη μείωση των υπογλυκαιμιών, στην ενίσχυση της θεραπευτικής συμμόρφωσης και, κυρίως, στην πρόληψη των σοβαρών επιπλοκών του διαβήτη.
Οι μέχρι σήμερα δημόσιες ανακοινώσεις και δηλώσεις σχετικά με την αποζημίωση των Συστημάτων Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης για τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 έχουν δημιουργήσει εύλογη ανησυχία και προβληματισμό στην κοινότητα των ατόμων με διαβήτη, καθώς παραμένει ασαφές το τελικό πλαίσιο χορήγησης και τα κριτήρια βάσει των οποίων θα διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στην τεχνολογία αυτή.
Η θέση της ΕΛΟΔΙ είναι ξεκάθαρη.
Άτομα που πάσχουν από την ίδια νόσο, ακολουθούν το ίδιο εντατικοποιημένο θεραπευτικό σχήμα με πολλαπλές ενέσεις ινσουλίνης και αντιμετωπίζουν τους ίδιους κινδύνους υπογλυκαιμιών και υπεργλυκαιμιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται διαφορετικά ως προς την πρόσβασή τους στις σύγχρονες τεχνολογίες υγείας, βάσει κριτηρίων που δεν σχετίζονται με την κλινική τους κατάσταση.
Η πρόσβαση στις τεχνολογίες υγείας δεν μπορεί να εξαρτάται από διοικητικές προϋποθέσεις όταν πρόκειται για ασθενείς με την ίδια διάγνωση, το ίδιο θεραπευτικό σχήμα και την ίδια κλινική ανάγκη. Η αρχή της ισότιμης πρόσβασης στην περίθαλψη επιβάλλει οι αποφάσεις αποζημίωσης να βασίζονται σε επιστημονικά και θεραπευτικά κριτήρια και όχι σε διαχωρισμούς που δεν αντανακλούν τις πραγματικές ανάγκες των ασθενών.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δημόσια στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 ακολουθούν εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Εφόσον η αποζημίωση των Συστημάτων Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης δεν καλύψει το σύνολο των ασθενών αυτής της θεραπευτικής κατηγορίας με βάση την κλινική τους ανάγκη, ένας μεγάλος αριθμός αυτών θα συνεχίσει να στερείται ενός αποδεδειγμένα αποτελεσματικού εργαλείου αυτοδιαχείρισης, παρά το γεγονός ότι παρουσιάζει τα ίδια θεραπευτικά χαρακτηριστικά και τους ίδιους κλινικούς κινδύνους.
Η πρόσβαση στα CGM δεν αποτελεί ζήτημα τεχνολογικής αναβάθμισης ούτε προνομιακής μεταχείρισης.
Αποτελεί εργαλείο πρόληψης.
Τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 που λαμβάνουν εντατικοποιημένη ινσουλινοθεραπεία ανήκουν σε ομάδα αυξημένου κινδύνου για υπογλυκαιμίες, υπεργλυκαιμίες και χρόνιες επιπλοκές. Η συνεχής καταγραφή γλυκόζης έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της καθημερινής διαχείρισης της νόσου, στη μείωση των οξέων συμβαμάτων και στη συνολική ασφάλεια των ασθενών.
Η διατήρηση ενός μεγάλου αριθμού ασθενών χωρίς πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ή επιδείνωσης σοβαρών επιπλοκών, όπως η χρόνια νεφρική νόσος, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και η καρδιακή ανεπάρκεια. Οι επιπλοκές αυτές συνεπάγονται σημαντική επιβάρυνση τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, μέσω αυξημένων νοσηλειών, αναπηρίας, απώλειας παραγωγικότητας και υψηλού κόστους θεραπείας.
Η επένδυση στην πρόληψη των επιπλοκών μέσω της έγκαιρης πρόσβασης στις σύγχρονες τεχνολογίες δεν αποτελεί μόνο ανθρωποκεντρική επιλογή. Αποτελεί και ορθολογική πολιτική δημόσιας υγείας, με σημαντικά οφέλη τόσο για τους ασθενείς όσο και για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.
Η ΕΛΟΔΙ έχει ήδη ζητήσει επίσημες διευκρινίσεις από το Υπουργείο Υγείας σχετικά με το τελικό πλαίσιο αποζημίωσης των Συστημάτων Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης για τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (αίτημα επίσημων διευκρινίσεων για CGM / από 20/5/2026).
Παράλληλα, θεωρούμε ότι οποιαδήποτε τελική απόφαση οφείλει να βασιστεί στην επιστημονική τεκμηρίωση που θα διαμορφωθεί από τις αρμόδιες επιστημονικές εταιρείες της χώρας, καθώς και στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες και στις πρακτικές που ήδη εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για τους ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2.
Η ΕΛΟΔΙ καλεί το Υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΠΥΥ, πριν από την οριστικοποίηση οποιασδήποτε σχετικής ρύθμισης, να ολοκληρώσουν τον διάλογο με τις αρμόδιες επιστημονικές εταιρείες και τους θεσμικούς εκπροσώπους των ατόμων με διαβήτη, ώστε το τελικό πλαίσιο αποζημίωσης των Συστημάτων Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης – CGM – να στηρίζεται στην επιστημονική τεκμηρίωση, στη διεθνή εμπειρία και, κυρίως, στην πραγματική κλινική ανάγκη των ασθενών.
Η Ελληνική Ομοσπονδία για τον Διαβήτη παραμένει στη διάθεση της Πολιτείας για έναν ουσιαστικό και τεκμηριωμένο διάλογο, με μοναδικό γνώμονα τη βελτίωση της φροντίδας των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη και την πρόληψη των σοβαρών επιπλοκών της νόσου.
Η ισότιμη πρόσβαση στην καινοτομία δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί προϋπόθεση για μια σύγχρονη, αποτελεσματική και δίκαιη πολιτική υγείας.
Για το Δ.Σ. της ΕΛΟΔΙ
Η Πρόεδρος – Σοφία Τσιακάλου
Ο Γενικός Γραμματέας – Ιωάννης Πετρίδης
